Tamam kredi kartları günlük yaşamın ayrılmaz parçası, kullanımı kolay, üç kuruş için kimseye “eyvallah” etmiyorsun, ne de olsa arkanda “kapı gibi banka” var, açmış sana kredi limitlerini, doldurana kadar senden “ağası” yok. Eh milletçe “borç yiğidin kamçısıdır” düsturunu kendimize şiar edindiğimizden, “gelirim giderimi karşılar mı” hesabına çok takılmadan, yuvarlanıp gidiyoruz kredi kartlarımız ve aybaşında ödediğimiz yüklüce ekstrelerle. Ama bu yazının konusu kredi kartının yararları ya da “ocak söndürmeye” varan zararları değil. Banka-tüketici arasındaki bitmez tükenmez, “kredi kartı aidatı” kavgasına dair bir öykü. Özellikle paylaşmak istedim ki, benzer sorunu yaşadığını ve de yaşayacağını düşündüğüm okurlarımıza da bir katkı sağlayalım.
